November 15, 2009 · Posted in wp3ux  
  • Hit ’em up, move ‘m out.

Het winnen van een contest en hoe dat in zijn werkt gaat en hoe doe je dat , volgens me vrienden, die me de ´DX-Eiland Prutser´ noemen, mijn speciaal recept en deze is; het geheim van winnen van DX contesten is vrij simpel. “Tijdens de contest moet je een fles Whisky leeg drinken bij voorkeur goed merk, maar wel met je Hollandse klompen aan. Nu vraag je je af ´Waarom nou die klompen aan?´. Wel dat is simpel, als de fles bijna leeg is, moet je pissen als een jacko. Maar je weet, met je klompen aan naar de WC rennen, dan breek je nek. Dus, je blijft zitten achter de microfoon. Daarom maakt je meer QSO’s dan de rest! En zo win je de contest!” .  Niet verder vertellen…..  want is geheim!!

                                 Deel van het artikel was ook geplaatst in Electron oktober 2009 blz 453.

73′  Willem

                        WACC 2005

    
November 15, 2009 · Posted in wp3ux  
  • Het begin.

Het waar en hoe van het ontstaan van mijn interesse voor de radio hobby zendamateur.

BBE Mariniers Banner

Dit begon 1973 in de opleiding voor Marinier in Rotterdam.  In de opleiding kreeg men na verloop van tijd les in het werken en het bedienen van radioapparatuur welke bij  Korps Mariniers in gebruik waren en tevens de procedures van toen in het;  opstellen, versturen, ontvangen en verwerken van tactische dienst berichten.

GRC-9GY

Bij de eerste les,  kregen we te horen van de  sergeant der mariniers verbindingsdienst, welke les gaf,  wat hij nu ging vertellen en uitleggen,  confidentieel was en dat we een  geheimhoudingsplicht hadden over zaken van type radio’s in gebruik en de gehanteerde radio procedures van berichten versturen bij het Korps in het bijzonder.  De sergeant dikte het nog aan;  dus ook niet aan je  Moeder enof  Zus (Zus is MARNS uitdrukking voor je  vriendin),  tja daar zat je dan als broekie met deze gegevens zo uit de  polder in Rotterdam. Wel, na einde les,  en terug op zaal, kon me slapie Theo me vertellen, die sergeant is mooi wat die zegt,  maar dat  “spelen”  met radio’s doe ik bijna elk weekend,  ik rolde bijna om van verbazing en zei ook;  maar Theo de sergeant zegt dat alles geheim was ,  Theo ja  ja,  maar luister;  scheepvaart, luchtvaart, brandweer en de omroep gebruiken ook toch radio en dat is toch niet geheim,    tja dat was wel zo natuurlijk.  Theo nogmaals;  weetje kom eens bij me kijken,  dan kan je het zien,  nog beter we hebben vrijdag  de wacht en gaan pas zaterdag op  weekend verlof,   ga dan zaterdag met me mee.  Ja,  dat was goed plan natuurlijk.

O.OFF VBD MARNS

De beruchte zaterdag,  bij Theo thuis aan gekomen in Dordrecht, doken meteen zijn shack in.  Ik viel van de ene in de andere verbazing,  tjee hee wat een spul en… veel mooier wat die Mariniers hadden.  Theo liet me van alles zien en beluisteren natuurlijk,  ook had Theo een zender,  11mtr transceiver bleek later, daarmee mee konden we met paar buurjongens in de omgeving van Theo verbinding maken.  Welnu,  je begrijp het al,  dat wilde ik ook,  was er helemaal weg van.

Paar weken later ook zo “zender” in huis, Pony 24 kanaals AM als ik goed herinner,  alleen me  Pa vond wat minder gezien zo antenne trok bliksem aan in zijn beleving dus niet op het dak,  geen punt we woonde op een Boerderij en plek zat op de “deel” de plaats waar de koeien stonden in de winter.

Oude Boerderij in Oukoop

De verbindingen, welke ik maakte vanaf de Boerderij, ontmoete ik op de frequentie o.a. Jaap in Breukelen,  de latere  PC2J.

Later door de jaren heen ook ontvangers en andere zaken aangeschaft welke bij een radiohobby gebruikelijk zijn.  Ook de interesse 11mtr band verschoof meer en meer naar de kant van zendamateurs op en was liefhebber van de mode RTTY,  deze mode was in die jaren  70/80 redelijk bijzonder.   (In bezit SWL DXCC award,  mode RTTY)

Na verloop van tijd lid van de VRZA met de luistercall PA8137 en later ook lid van de VERON met de luistercall NL8700.

73’  Willem.

Racal 17  T-100  FRG-7

November 15, 2009 · Posted in wp3ux  
  • Mariniers bij de Politie.

Dit waar gebeurt verhaal speelt zich af in het dorpje Breukelen,  de jaren begin ‘90.

In die tijd zaten veel Mariniers bij de Politie zo ook in Breukelen. En met koffietijd cq thee drinken s’middags gebeurde vaak dat van de 10 man om de tafel 7 á 8 Mariniers waren.

Dit gaf natuurlijk mooie danwel sterke verhalen van toen, en welke nooit bij het Korps gediend hadden, zaten of mee te genieten van die verhalen of “keken als een aap naar een roestig horloge” van ongeloof van deze beroemde Mariniers krijgsverrichtingen 1665.

Zo ook Hans, met Hans kon ik goed door één deur. Hans stelde keer voor van hé Willem, we moeten keer biertje samen drinken in het dorp na dienst tijd. Ik, prima Hans, strak plan.

Paar dagen later kwam Hans met het voorstel van; kan je a.s. vrijdag, want ik heb bureau openstelling tot 21:00 uur en jij werkt ook met koopavond tot 21:00 uur.  Oké Hans, vrijdag gaat het gebeuren bier happen, maar welke kroeg?  De Danne lijkt me prima,  oké de Danne.

Welnu, de beruchte vrijdag, belde ik Hans rond 21:00 uur met de mededeling dat ik wat later kom, zo tegen 22:00 uur want loopt wat uit met mijn ronde door het Dorp, Hans,  geen punt Willem,  zie je later,  maar ik ga  naar de Danne en doe alvast een voorverkenning aan de tap en zal enkele vuurwaters cq gersten nat tot mijn nemen om deze te keuren.  Prima Hans,  tot later.

Kom 22:15 uur, de Danne binnen en vond Hans bij de tap, al redelijk snee in zijn neus want Bier was Whisky geworden en dit in tempo tijdmaat gewone pas. We zaten poosje wat te ouwe hoeren over het Korps, komt daar binnen een vent, je kent dat wel, werkschuw,  ze zijn tegen alles,  maar wel eind van de maand wel hun hand ophouden want daar hebben ze recht op zeggen ze,  kleren aan welke een wasmachine nodig heeft, verder vol met kettingen aan zijn neus en oren, zijn haren in een kam recht omhoog als een hanenkam en deze vol met blinkende kleuren, juist een punker,  met andere woorden ziet er niet uit.

Hans stootte me al een paar keer aan en dit gepaard met de nodige opmerkingen, was wel humor natuurlijk, al bleek later dat deze punker de humor geheel er niet van in zag.  Gebrek aan humor zal maar zeggen. Maargoed na half uurtje was de persoon in kwestie het zat,  kwam naar Hans en was lichtelijk over de rooien,  snauwde naar Hans van heb je wat. Ja,  zegt Hans broodnuchter en heel rustig,  antwoordde op zijn Mariniers;  weetje,  zo 20 jaar geleden heb ik een Papagaai geneukt,  dan ben jij zeker me zoon !!

73’  Willem.

« Previous PageNext Page »