• Mariniers bij de Politie.

Dit waar gebeurt verhaal speelt zich af in het dorpje Breukelen,  de jaren begin ‘90.

In die tijd zaten veel Mariniers bij de Politie zo ook in Breukelen. En met koffietijd cq thee drinken s’middags gebeurde vaak dat van de 10 man om de tafel 7 á 8 Mariniers waren.

Dit gaf natuurlijk mooie danwel sterke verhalen van toen, en welke nooit bij het Korps gediend hadden, zaten of mee te genieten van die verhalen of “keken als een aap naar een roestig horloge” van ongeloof van deze beroemde Mariniers krijgsverrichtingen 1665.

Zo ook Hans, met Hans kon ik goed door één deur. Hans stelde keer voor van hé Willem, we moeten keer biertje samen drinken in het dorp na dienst tijd. Ik, prima Hans, strak plan.

Paar dagen later kwam Hans met het voorstel van; kan je a.s. vrijdag, want ik heb bureau openstelling tot 21:00 uur en jij werkt ook met koopavond tot 21:00 uur.  Oké Hans, vrijdag gaat het gebeuren bier happen, maar welke kroeg?  De Danne lijkt me prima,  oké de Danne.

Welnu, de beruchte vrijdag, belde ik Hans rond 21:00 uur met de mededeling dat ik wat later kom, zo tegen 22:00 uur want loopt wat uit met mijn ronde door het Dorp, Hans,  geen punt Willem,  zie je later,  maar ik ga  naar de Danne en doe alvast een voorverkenning aan de tap en zal enkele vuurwaters cq gersten nat tot mijn nemen om deze te keuren.  Prima Hans,  tot later.

Kom 22:15 uur, de Danne binnen en vond Hans bij de tap, al redelijk snee in zijn neus want Bier was Whisky geworden en dit in tempo tijdmaat gewone pas. We zaten poosje wat te ouwe hoeren over het Korps, komt daar binnen een vent, je kent dat wel, werkschuw,  ze zijn tegen alles,  maar wel eind van de maand wel hun hand ophouden want daar hebben ze recht op zeggen ze,  kleren aan welke een wasmachine nodig heeft, verder vol met kettingen aan zijn neus en oren, zijn haren in een kam recht omhoog als een hanenkam en deze vol met blinkende kleuren, juist een punker,  met andere woorden ziet er niet uit.

Hans stootte me al een paar keer aan en dit gepaard met de nodige opmerkingen, was wel humor natuurlijk, al bleek later dat deze punker de humor geheel er niet van in zag.  Gebrek aan humor zal maar zeggen. Maargoed na half uurtje was de persoon in kwestie het zat,  kwam naar Hans en was lichtelijk over de rooien,  snauwde naar Hans van heb je wat. Ja,  zegt Hans broodnuchter en heel rustig,  antwoordde op zijn Mariniers;  weetje,  zo 20 jaar geleden heb ik een Papagaai geneukt,  dan ben jij zeker me zoon !!

73’  Willem.

November 15, 2009 · Posted in wp3ux